Gek word ik er van. Wanneer men het weer eens heeft over onveiligheidsgevoel, meer stadstoezicht, de beleving van het individu en meer uitspraken die men aanhaalt als men het heeft over "hoe men zich voelt in de eigen buurt".
Want veel van dat gevoel komt door… de verwaarloosde voortuin. U mag mij voor gek verklaren, u bent dan niet de enige die dat doet.
Maar denk hier eens over na, die verwaarloosde voortuinen. Het maakt tegenwoordig niet meer uit of je in een arme of rijke wijk komt. Je ziet ze overal.
Met tegels waar het groen er voor zorgt dat je de stenen amper ziet, met de vuilcontainer, beplakt met allerlei stickers en een witgekwast huisnummer. Helemaal perfect is de verwaarloosde voortuin met plastic tuinstoelen uit China die door het ontbreken van enige kwaliteit al 1 van de 4 poten mist. Die had allang naar het grof vuil gekund, maar waarom zou je het beeld van de perfect verwaarloosde voortuin verstoren.
Zullen we het ook over het hekje voor de voortuin hebben? Meestal ontbreekt het hekje. Nee de perfect verwaarloosde voortuin is ideaal voor hondenbezitters die niet naar een poepverzamelplaats willen lopen. De hond ruikt de voortuin op een kilometer afstand.
Bij zo’n perfect verwaarloosde voortuin hoort natuurlijk een voorraam. Aan de binnenzijde van het raam hangen doorrookte vitrages. We kennen die in twee varianten. De eerste is gewoon potdicht en laat geen enkele inkijk toe. Omgekeerd ziet de bewoner zijn prachtige “giardino di fronte alla” ook niet.
En dan hebben we de tweede variant aan vitrages. Deze zijn in tweeën opgehangen met een strikje zodat het altijd open hangt. Meestal zijn de bewoners van dit type vitrage fervente “buitengluurders met peuk in de mondhoeken". Rijden meestel in een afgeschreven bedrijfsauto, model stationwagon, kleur wit. Oja en zonder mooie wieldoppen en met deuk.
Ja lieve lezers, het is wat met die voortuintjes. En toch, al hebben de buren, tot aan 5 huizen verder toe, een perfect verzorgde voortuin, die ene tuin verpest het voor een heel blok. Het straalt onrust uit, het geeft een negatief gevoel. Zal ik het vandaag maar niet hebben over dichtgetimmerde voortuinen van paletplanken. Het is maar wat je tuinhek noemt.
En dus zou ik eens willen dat er partijen zijn, die niet roepen om meer blauw op straat, die niet zeggen dat er meer camera’s moeten komen te hangen in de stad, die geen extra budget willen voor het openbare groen wat er best mooi bij ligt. Nee, ik hoop dat men eens gaat kijken wat we kunnen doen aan die voortuintjes. Want geloof mij maar, als iedereen een mooie voortuin had, voelde de stad zich een stuk veiliger.
Mario Guagliardo
| < Vorige | Volgende > |
|---|







Reacties
Het was 13 december 2009 toen ik dit stuk schreef. Inmiddels dus bijna 2 jaar verder en ik vind dat de meeste tuintjes in Spijkenisse er nog steeds niet uitzien. Deelt u die mening? Zoja, ik nodig u uit om als burger met een POSITIEVE insteek voor deze gemeente mee te praten, denken en werken aan een plan om begin 2012 een "voortuinendag" te houden. Wie o wie? Mail mij op mario@vpinfo.nl
Verloederde tuinen
Om de leefbaarheid van de wijken te stimuleren zal deze periode in nauwe samenwerking met de woningcorporati es worden ingezet op het aanpakken van verloederde tuinen in zowel de koop- als de huursector. Hiertoe zal een nadere aanpak en instrumentarium worden ontwikkeld.
Waardoor de tuintjes zo lelijk lijken komt vaak door die houten hekken. Die verkleuren en na een fikse storm zie je ze schots en scheef hangen. Vooral de goedkope, maar niet iedereen heeft geld voor dure. Een heg, liguster of beuk enz, is veel beter. De wind gaat er doorheen en na de storm is er niks aan de hand. Bovendien gaan buren samenwerken om zo'n heg te onderhouden en komt er weer een praatje over de heg. Of... ze slaan er elkaar om de oren als de één wel snoeit en de ander vertikt, dat kan ook.
Hoi Mario
Die hoef je niet aan te stellen.Die zijn er al. (apv controleurs).Ik ben het met je eens,er meot een andere oplossing voor zijn of komen
Wat is dan wel mijn weg; juist minder regels, geen inbreuk op prive eigendom en handhaven wanneer een van de nog weinige regels worden overtreden.
Stimuleren van eigen verantwoordelij kheid door opruimacties (oa park waterland), genoemde bloemenstraat, opzomeren ed prima! Zo leer je je buurtbewoners ook nog eens kennen!
Ik verwijs daarvoor graag naar andere plaatsen waar dit soort acties wel degelijk bij hebben gedragen aan het straatbeeld.
Mijn achtertuin voldoet helaas wel aan dat beeld.
Maar Mario... ik heb voor jullie een voortuintje in mijn hart
RSS lijst met reacties op dit artikel